Bewijs voor resultaat Paro

De robot met het uiterlijk van een weerloos zeehondje heeft effect op ouderen

Door – Sjoerd Wierenga

Meneer De Jong

Meneer De Jong is 86 jaar en woont in het kleinschalig ingerichte woondeel van een woon- en zorgcentrum in Brabant. In zijn dossier schrijft zuster Van Dijk op 28 oktober 2015: “Meneer was erg onrustig, wilde naar buiten om naar de biljart te gaan. Werd agressief toen ik hem terug wilde brengen naar de huiskamer. Andere bewoners hadden er last van.”.

Bovenstaande situatie is fictief, maar veel verzorgenden en verpleegkundigen in de psychogeriatrische zorg zullen het herkennen. Het zijn situaties die meer dan eens voorkomen, maar die zich niet eenvoudig laten verklaren of oplossen. Zo kan er sprake zijn van zowel over- als onderprikkeling en is het soms lastig om de vinger op de spreekwoordelijke zere plek te leggen.

Therapeutic Social Robotics

Zorgverlening is een complex vak waarbij het stroomlijnen van problematiek en interventies verheven is tot een kunstvorm. Een interventie die de afgelopen jaren aan populariteit wint is de inzet van ‘therapeutic social robotics’, zoals ze in sommige onderzoeken genoemd worden. De meest bekende variant is het zeehondje Paro. Van de robot zijn er ongeveer 250 in Nederland en, zo schreef Zorgvisie, heeft 80% van de Deense gemeenten de robot omarmt. Gemeenten? Ja, in Scandinavische landen zijn gemeenten al langere tijd verantwoordelijk voor veel aspecten van de zorgverlening.

Er zijn tientallen onderzoeken beschikbaar over het nut van een robot als Paro, onder meer in situaties van milde tot ernstige vormen van dementie. Een Nederlands onderzoek naar de inzet van Paro bij een drietal zorgorganisaties komt met interessante en genuanceerde conclusies die wellicht handvatten bieden om met bovenstaande situatieschets om te kunnen gaan.

De algemene conclusie luidt: “This study shows that, when used in an individualised and targeted way, Paro offers interesting potential for psychogeriatric elderly care. Using Paro in this care setting is feasible and very promising.”.

Using Paro in this care setting is feasible and very promising.

In de studie wordt onderscheid gemaakt tussen drie verschillende types interventies:

  1. Therapeutisch
  2. Om zorgverlening te vergemakkelijken
  3. Ondersteuning bij sociale activiteit (bezoek)

Voor een periode van drie weken werd bijgehouden hoe vaak, met welk doel en met welk resultaat Paro werd ingezet. Uit de resultaten blijkt dat vooral de therapeutische inzet van Paro veelbelovend is. Van de 19 keer dat Paro op deze wijze werd ingezet beoordeelden zorgverleners de inzet 17 keer positief. De robot werd dan bijvoorbeeld ingezet om bewoners (cliënten) te bedaren (bijvoorbeeld bij rusteloosheid of angst) of te activeren (bij een passieve houding).

Wat als…

Stelt u zich voor dat zuster Van Dijk uit het voorbeeld de beschikking had gehad over Paro. Wellicht had de robot geholpen bij het tot rust brengen van meneer De Jong en zag het verslag in het dossier van meneer er als volgt uit: “Meneer was onrustig. We hebben samen met Paro gezeten. Meneer De Jong blijkt een echte dierenliefhebber.”.

Er is na jaren van onderzoek redelijk wat (hard) bewijs voor het nut van de inzet van deze zachte robot. Dus wie weet, als we de kennis gebruiken halen we de Denen wellicht nog in!

Via deze link kunt u het onderzoek bekijken.